نظارت و بازرسی را از امیر کبیر یاد بگیرید !!!

وقتی امیر کبیر نخست وزیر ایران شد اوضاع کشور به شدت آلوده و فاسد بود پست های دولتی همه سرقفلی داشتند ارتش ایران به چپاول رعایا مشغول بود دستگاهی به نام قضا وجود نداشت ، شاهزاده های مفت خور ایران وابسته به انگلیس بودند و مهدی علیا مادر فاسد شاه (ناصرالدین شاه ) معشوقه انگلیسی ها شده بود و ایالات کشور از حکومت مرکزی فرمان نمی بردند و برخی علیه مرکزیت میجنگیدند ،حقوق وزرا و استانداران از حقوق فرمانفرمایان هندوستان که هر کدام چندین صد میلیون جمعیت داشتند بیشتر بود ،حقوق شاه ۵۶ هزار تومان و حقوق کارمندان دو ریال برآورد می شد و یک کلام اینکه ایران یک گربه فاسد و فقیر بود تا اینکه ناصرالدین شاه ۱۷ ساله و فاسد !! امیررا از تبریز با خود به تهران آورد ووی را به عنوان نخست وزیری گماشت ، اولین کار امیر کبیر این بود که سازمانی ایجاد نمود به نام "" سازمان عیون "" یعنی چشم ها یا سازمان بازرسی ،که زیر نظر مستقیم خودش بود ، در این طرح امیر تعدادی بازرس متعهد و با وفا را انتخاب نمود و آنهارا برای بازرسی مخفی به اقصی نقاط ایران گسیل کرد تا بصورت مخفیانه عملکرد مدیران دولتیو فرماندهان و اعم کارکنان را تحت کنترل قرار دهند و این بازرسان مخفی هرروز در وزارتخانه ها و استانداری ها و فرمانداری ها و ارتش می چرخیدند و تخلفات را به شخص امیر گزارش داده و او نیز که خودش این بازرسان را انتخاب کرده بود در نتیجه به گزادشات آنها اعتماد داشت و فوری هم ترتیب اثر می داد و در هن دوران همه استانداران و بسیاری از فرماندهان ارتش و روسای ایالات را عزل کرده یا زندانی نمود و حقوق شاهزاده ها و مادر شاه را قطع کرد و حقوق شخص شاه را بسبار کاهشداد و دست سفارت خبیث بریتانیا را از حکومت ایران قطع کرد گرچه همان انگلسی ها و نفوذی های داخلی رک اورا در حمام فین کاشان قطع کرده و عمامه به سرهای سیر شده از رشوه های انگلیسی بر سر منابر وی را تکفیر کردند اما واژه امیر کبیر برای همیشه ماندگار شد